Zondag 06 September 2009 at 10:47 am
Al jaren wil ik er een tweede seidhtrommel bij. De trommel die ik heb is geweldig, een eigengereid karakter met een warme diepe klank. Maar hij is wat groot om mee te nemen met een doorsnede van 56 en het vel is heel weergevoelig. Te vaak is hij ontrommelbaar, omdat het vel slap is. Ook slap gaat hij wel mee, dan is hij in ieder geval aanwezig. Toch lijkt het me frustrerend voor de trommel dat hij zich dan niet kan roeren.
Kortgeleden heb ik de beslissing genomen op zoek te gaan naar een tweede handzame en vooral spanbare trommel. Ik heb voor een deel al diep nagedacht over wat ik wil. Twee belangrijke dingen heb ik al genoemd: afmeting en spanbaar. Of ik een kant en klare trommel aanschaf dan wel eentje laat maken daar ben ik nog niet over uit. Eerst maar eens rondkijken wat er te koop is.
Het valt me op dat zowel de winkeliers als trommelbezitters die ik tot nu toe gesproken heb dezelfde riedel afdraaien, bijna woordelijk. Vooral bij de winkeliers is het opmerkelijk dat ze niet eens informeren naar wat ik wil als ik naar een sjamanentrommel vraag. Men begint meteen over het zelf bouwen van een trommel. Als ik vriendenlijk aangeef daar niet in geïnteresseerd te zijn volgt steevast het argument: maar dan kan je je eigen energie erin stoppen.
Wat me verbaasd is dat geen van de mensen die ik gesproken heb het over de trommel zelf heeft. Hoe die is. Ze hebben het alleen maar over zichzelf. Mijn ervaring is dat je elk speeltuig moet leren kennen om er een band mee op te kunnen bouwen. Met een seidhtrommel ga ik er vanuit dat ik mijn wensen aan een trommelbouwer kenbaar kan maken, voor ogen hebben waar ik de trommel voor wil aanwenden, maar het is voor een deel toch afwachten hoe het uitvalt. Dat is ook spannend, wie weet wat voor onvermoede mogelijkheden de trommel blijkt te kunnen bieden. Het kan ook zijn dat ik een keer ergens een trommel naar wens tegenkom. Dat er een klik is, een veelbelovende kennismaking die naar meer smaakt. De tijd zal het leren hoe een tweede seidhtrommel in mijn leven komt.
Maandag 10 Augustus 2009 at 12:27 pm
Lot’s of singing during IASC 2009: folksongs, seidhsongs, powersongs. Singing with the seidhmothers and seidhfathers in the big white tent on Wednesday evening is one of my many highlights of the te week. What I had in mind was a relaxed and joyful encounter between people and the seidhmothers and the seidhfathers and this worked out pretty well. Even before we started singing my song ‘Seidhmothers spin’ already had been translated into swedish. So beside the original dutch and my own translations into english and german one more language was added. I love singing in several languages at the same time if one works with people from various countries.
All voices became interwoven as well as the languages. It was lovely to join in with the song in the circle and it was a great experience to sit in the middle while the song was sung for me. I don’t have that chance often for mostly I’m leading seidhwork.
I’m really pleased the seidhfathers took the opportunity to give me lyrics for a seidhfather-song via one of the man and via another one inspiration for second seidhfather-song. I still have to work on the last one.
Next time I sing these songs some memories of IASC 200 will be in my mind and hart, the people, the surrounding, the moment. That will make the songs even more special and more powerful.
Don't you know what IASC 2009 is? Well, it was the most marvellous first International Asatru Summercamp ever: a whole week in Denmark on a lovely spot with 150 asatuar from several countries, nice wheater, intresting workshops and lectures, lots of potatoes and much, much more. Have a look at the website to see what you have mist, but know there will be another chance in 2012!
Dinsdag 08 Juli 2008 at 10:09 am
Jarenlang lag het papier vol nootjes vergeten op een plank in de stellingkast. Geheel onbewust van de wereld er omheen, lag het te wachten. Te wachten om tot leven gewekt te worden. Het leven dat mens en speeltuig samen kunnen geven. De nootjes hadden wel eens geklonken, elke notenbalk afzonderlijk op de accordeon waarmee ze bedacht waren. Maar nooit samen.
Toen zomaar ineens werd het vel met nootjes was uit de kast gehaald en meegenomen. Een gevoel van verwachting bekroop de noten, en de schrijfster. Nu was het eindelijk zo ver.
Een gitaar werd uit de koffer gehaald, gestemd en gevoelige vingers beroerden de snaren. Een tenorblokfluit werd in elkaar geschoven en aan de lippen gezet. Adem bracht de lucht in de fluit in beweging. De eerste tonen weerklonken. Nog wat schutter en onwennig, maar als snel regen de noten zich aaneen tot de melodie ooit geschreven: vraag en antwoord, vooruitlopen en een achtervolgen, dan weer gelijk op...
Langzaam ontwaakte het stuk. Oefenen. Wachten. Het spelen van een maat. Opnieuw beginnen. Herhalen. Nog maar eens. Het stuk bloeide op en werd krachtiger. Een, twee, drie. Een voorspel. Gelijke inzet. Het gaat goed. De haast onmerkbare rust voor de slottoon. Vier ogen die elkaar vinden in een blik van verstandhouding. De stilte als de laatste noot weggestorven is.
Na lange jaren van wachten zijn de nootjes op de notenbalken in drie dagen tijd gaan leven en uitgegroeid tot een volwaardig muziekstuk.
Donderdag 19 Juni 2008 at 2:20 pm
Al weken ben ik in de weer met het verzamelen en in elkaar zetten van alle onderdelen voor m'n midzomertak. Gisteren nog vond ik een mooie keramieke plantenpot in groene tinten bij de kringloopwinkel en heb ik de laatste hand gelegd aan de midzomergeestpoppetjes. De stok en spiraal lagen al langer klaar.
Het blijft verwonderlijk te voelen wat er gebeurd als weken werk samenkomt tot een geheel. Vanmorgen al heb ik de stok versiert met klimop, de spiraal er omheen gehangen en de midzomergeestpoppetjes erin gezet. Midzomervuurgeestje zit met z'n vlammetjes bovenop. Bijna onderaan kijkt groengeestje om de hoek en in het midden zit bloemenvrouwtje op haar gemak op het spiraal.
Een en ander valt mooi samen dit jaar. Gisteren was het de midzomer volle maan. Helaas hield hij zich schuil achter sluierwolken, maar de kracht was er niet minder om. De zomerwende valt dit jaar op de 20ste en dat betekent dat het vanavond al midzomeravond is. Een mooi moment voor een telefoonritueel met een vriendin. Morgen op de dag van de wende zelf ga ik alleen wat seidhwerk doen. Zaterdag komen we met bijna de gehele blotgroep bij elkaar om midzomer te vieren. Dit jaar een rondvaart met een fluisterbootje door de Biesbosch, een feestmaal en 's avonds wordt een midzomevuurtje ontstoken met negen soorten hout en daarin worden 24 verschillende soorten kruiden verbrand.
Een mooi moment om stil te staan bij de overvloed die de zomer ons biedt en om bescherming en vruchtbaarheid te vragen voor de gewassen die nog wat langer op het land moet staan en het fruit dat aan bomen groeit. Een moment ook voor heildronk op de dieren die ons tot voedsel dienen en al het natuurschoon om ons heen, zoals de kruiden in mijn tuin en de bloempracht langs de rivier.
Donderdag 08 November 2007 at 5:12 pm
Nu de donkere dagen weer aangebroken is het aftellen naar het einde van het jaar. De winterzonnewende van 2007 valt op zaterdag 22 december en dat gaan we vieren met Het Rad! Als ik de foto's van vorig jaar bekijk, waaronder die van het 'brandende' zonnewiel dan krijg ik er alweer zin in. Hopelijk komt het er dit jaar weer eens van het lied 'Het vuur vat vlam' te zingen. Dat klinkt zo mooi. Heldere vrouwen stemmen die de eerste stem zingen en daaronder de partij voor donkere, zware mannenstemmen. Ik heb al wat ideetjes voor het blot, maar die verklap ik nog niet. Dat blijft nog een verassing, maar het wordt wel kleurrijk.
Heb je zin om samen met ons joel te vieren? Meld je dan aan, want je bent van harte welkom! Verdere informatie is aan te vragen bij Het Rad (info@hetrad.nl) en deelnameforumulieren zijn te downloaden op de webstek van Het Rad.
Zaterdag 15 September 2007 at 1:07 pm
Regelmatig zwerven er nog onbekende liedjes en deuntjes in mijn hoofd. Blijkbaar hebben ze tijd nodig de woorden of noten of allebei te vinden om zichzelf uit te drukken in het stof. Soms zijn het eenmalige woordeloze liedjes die in me opwellen en naar buiten willen om gehoord te worden of waarmee ik uiting kan geven aan mijn soms diepste zieleroerselen waar geen woorden voor te vinden zijn.
Er is nog zoveel waarvoor of waarover ik liedjes wil schrijven en wie weet lukt dat ooit ook wel. Wat voor liedjes ik bedoel? Bijvoorbeeld: blotliedjes, jaarfeestliedjes, seidhliederen, runenliederen, krachtliederen, genezingsliederen en feestliedjes. Hoog op mijn wenslijstje staan liederen voor reuzen, elfen en dwergen. Helaas wil het daarmee niet vlotten. Hoe kan ik de kracht van de reuzen laten brullen in een lied, het ongrijpbare van de elfen in klanken vatten of de geluiden van een dwergensmidse vangen in een samenspel van woorden en tonen?
Maandag 13 Augustus 2007 at 4:11 pm
Het allereerste nieuwtje is dit weblog zelf. Het is voorlopig bedoelt om te kunnen vermelden wat er aan nieuws op de webstek staat en waar elders werk van mijn hand te vinden is.
- Bij de blotliederen is bij de liedjes 'Well of Wyrd' en 'Through time and tide' een mp3 toegevoegd.
- Op Odin's Gift staat sinds kort een engelstalig midzomerliedje van mijn hand voorzien van bladmuziek en mp3.
************
The first news item is this weblog itself. Here is to be found, for the time being, what is new on Frigga's Webstek or to mention other places were work of mine is published.
- An mp3 has been added to two of the blotsongs: 'Well of Wyrd' and 'Through time and tide'.
- On Odin's Gift a midsummer song written by me is to be found along with sheetmusic and mp3.
